سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
162
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
صرف فعل امر به صيغه از باب مفاعله / لتجادل / مورد گفت و شنود واقع شو اى مرد در زمان حال / لتجادلا / مورد گفت و شنود واقع شويد شما دو مرد در زمان حال / لتجادلوا / مورد گفت و شنود واقع شويد شما مردان در زمان حال صرف فعل ماضى مجهول از باب تفاعل / تفوهم / مورد هم فكرى واقع شد يك مرد در زمان گذشته / تفوهما / مورد هم فكرى واقع شدند دو مرد در زمان گذشته / تفوهموا / مورد هم فكرى واقع شدند مردان در زمان گذشته / تفوهموا / مورد هم فكرى واقع شدند مردان در زمان گذشته تذكر : تفوهم - در اصل تفاهم بود خواستيم آن را مجهول كنيم حرف اوّل و دوّم مضموم شد و ماقبل آخر مكسور سپس الف چون قبلش ضمّه داشت بواو قلب شد تفوهم شد . صرف فعل مضارع مجهول از باب تفاعل / يتفاهم / مورد هم فكرى واقع مىشود يك مرد در زمان حال يا آينده / يتفاهمان / مورد هم فكرى واقع ميشوند دو مرد در زمان حال يا آينده / يتفاهمون / مورد هم فكرى واقع ميشوند مردان در زمان حال يا آينده صرف فعل امر غائب مجهول از باب تفاعل / ليتفاهم / بايد مورد همفكرى واقع شود يك مرد در زمان حال / ليتفاهما / بايد مورد همفكرى واقع شوند دو مرد در زمان حال / ليتفاهموا / بايد مورد همفكرى واقع شوند مردان در زمان حال